و به كارگيرى سنّت خودت ياريم فرمايى و بر راهى كه به آزادى از عذاب و دستيابى به رحمتت مىانجامد ثابت قدم بدارى ، به رحمتت اى مهربان‌ترين مهربانان . پروين اعتصامى مىگويد : اى خوشا مستانه سر در پاى دلبرداشتن * دل تهى از خوب و زشت چرخ اخضر داشتن نزد شاهين محبت بى پر و بال آمدن * پيش باز عشق آيين كبوتر داشتن سوختن ، بگداختن چون شمع و بزم افروختن * تن به ياد روى جانان اندر آذر داشتن اشك را چون لعل پروردن به خوناب جگر * ديده را سوداگر ياقوت احمر داشتن هر كجا نورست چون پروانه خود را باختن * هر كجا نار است خود را چون سمندر داشتن آب حيوان يافتن بيرنج در ظلمات دل * زان همى نوشيدن و ياد سكندر داشتن همچو مور اندر ره همّت همى پا كوفتن * چون مگس همواره دست شوق برسرداشتن ( پروين اعتصامى ) دنيا و دنياپرستى در روايات اما دنيايى كه شعله ور كنندهء آتش حرص و آلوده كنندهء دل به بخل و آورندهء كبر و